Pərvin Əliyeva - Gecə

Sən qorxum, iradəm 

Sən söz xəncərim.

Sən ey günə məni səsləyən incim.

Sən,

Sən cismi çovğunum 

Köklü rubabım,

Nə vaxtsa  bağından qaçarmı bağban ?!

Sən,

Sən  ovuc - ovuc tikə  göz yaşım

Sən mənim ən sadiq ömür yoldaşim.

Ay necə qoşuldu, getdi ulduza,

Səni yarı yolda qoyarammı heç.

Sən,

Sən elə ömrümün yarıdan çoxu,

Sənə nəyim gərək demirəm mən də.

Sən mənə həyansan, mən sənə doğma 

Bətnindən işığı qoparan gecə.